گاه گاهی خوب است کودکانه رفتار کنیم
منظورم ( زیاد تلاش کردن . تمرین کردن . به هدف رسیدن ) است
اندکی فکر کنید : کودکی که هنوز راه رفتن را فرا نگرفته است . چه می کند ؟
اول کم کم با گرفتن در ودیوار وهر چیز دیگری روی پاهایش می ایستد . سرانجام بعد از چند بار
( تمرین کردن )ایستادن را می آموزد
بعد کم کم می خواهد قدم بردارد . بارها و بارها می افتد . اما جالب است بدانید
به خنده اطرافیان توجهی ندارد ( چون برایش مهم نیست )
به حرف های مردم توجهی ندارد ( چون مردم عادت دارند در باره همه خوب یا بد نظر بدهند )
به شکست فکر نمی کند ( چون به فکر پیروزی است )
سرانجام : بعد از زمین خوردنهای زیاد به هدفش که همان راه رفتن است می رسد و موفق می شود
اما ما بزرگ ها :
بعد از اولین شکست دست و پای خود را گم می کنیم و از بدست آوردن پیروزی نا امید
در بدست آوردن پیروزی تمرین نمی کنیم . تا راه حل های مناسب را انتخاب کنیم
با گوش دادن به حرفهای مردم راه بدست آوردن پیروزی را گم می کنیم
برای کسب پیروزی کم اراده هستیم
با افکار منفی افکار مثبت را از خود دور می سازیم و .........
پس بیایید برای رسیدن به هدف اندکی کودکانه رفتار کنیم
|
+| نوشته شده توسط
کمال الدین در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386
|